Από το χθεσινό μας Κύκλοο (03/11/'19)

Ο Άγιος Παύλος Α' ο Ομολογητής και Ιερομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης (6^η  Νοεμβρίου)

Ο Άγιος Παύλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. και υπήρξε γραμματέας του αγιοτάτου Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Αλεξάνδρου.

     Όταν απεβίωσε ο Αλέξανδρος, το 377 μ.Χ., ο Παύλος εκλέχθηκε Πατριάρχης. Ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος, όταν το πληροφορήθηκε δυσανασχέτησε, καθώς ήταν οπαδός της αίρεσης των Αρειανών. Όταν ο Κωνστάντιος επέστρεψε από την Αντιόχεια στην Κωνσταντινούπολη, απομάκρυνε από τον πατριαρχικό θρόνο τον Παύλο και ανακήρυξε αυθαίρετα Πατριάρχη, τον αρειανόφρονα Νικομήδειας Ευσέβιο. Τότε ο Άγιος Παύλος πήγε στη Ρώμη. Εκεί βρήκε τον Μέγα Αθανάσιο τον οποίο είχε απομακρύνει από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας ο Κωνστάντιος.

           Πληροφορηθείς τα γεγονότα, ο αυτοκράτορας Κώνστας, έστειλε γράμμα στον αδελφό του τον Κωνστάντιο, διαμαρτυρόμενος για τη στάση του. Έτσι ο Παύλος και ο Αθανάσιος επανήλθαν στο αξίωμά τους.

Δυστυχώς μετά από λίγο καιρό ο Κώνστας πέθανε. Έτσι ο Κωνστάντιος διέταξε, από την Αντιόχεια που ήταν, να απομακρύνουν τον Παύλο από τον Πατριαρχικό θρόνο. Μάλιστα τον εξόρισε στην Κουκουσό της Αρμενίας.

 

Μία μέρα που τελούσε την Θεία Λειτουργία όρμησαν καταπάνω του Αρειανοί και τον έπνιξαν με το ίδιο του το ωμοφόριο. Έτσι ο Άγιος παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο.

Το 385 μ.Χ., το αδιάφθορο Λείψανο του Αγίου Παύλου, μετακομίσθηκε στην Κωνσταντινούπολη κατά την βασιλεία του Μεγάλου Θεοδοσίου. Αρχικά κατατέθηκε στο Ναό της Αγίας Ειρήνης και έπειτα σε ναό προς τιμή του. Το Λείψανο μεταφέρθηκε στη Βενετία το 1226 μ.Χ. και κατατέθηκε στη γυναικεία Μονή του Αγίου Λορέντζου, όπου φυλάσσονταν και τα Λείψανα του Όσιου Βαρβάρου του Μυροβλύτου και της Αγίας Κανδίδης. Άγνωστο κάτω από ποιες συνθήκες το Λείψανο χάθηκε, για να βρεθεί το 1493 μ.Χ. Κατά την αναγνώριση του 1686 μ.Χ. ο Βολλανδιστής C. Jannik διαπίστωσε και περιέγραψε την ακεραιότητα του Λειψάνου.

Από το χθεσινό μας Κύκλο (03/11/'19)

Οι Μακαρισμοί του Κυρίου

Οι Μακαρισμοί του Κυρίου βρίσκονται στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (ε’, 3-12) και αποτελούν τη διδασκαλία προς τους μαθητές του στην επί του όρους ομιλία. Χαρακτηριστικά επισημαίνει ο Χρυσόστομος πως οι μαθητές του κάθονταν γύρω από το Χριστό θέλοντας να ακούσουν κάτι το σπουδαίο και δεν έμεναν μόνο στα θαύματα που έβλεπαν όλοι.

 «Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν»

Τονίζει τη σημασία της ταπεινοφροσύνης επειδή η αλαζονεία ήταν η κορυφή των κακών (παράδειγμα η αλαζονεία του Αδάμ και της Εύας), και προτείνει αντίδοτο την ταπεινοφροσύνη.

 «Μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται.»

 Με την λέξη ‘πενθούντες’ δεν εννοούνται όσοι έχουν θλίψεις και βάσανα, αλλά όσοι πενθούν για τις αμαρτίες τους. Αυτοί λοιπόν, είναι εκείνοι που θα παρηγορηθούν από το Θεό στο μέγιστο βαθμό. Τονίζει ο ι. Χρυσόστομος πως ο Χριστός μας ζητά να πενθούμε όχι μόνο για τις δικές μας αμαρτίες, αλλά και των άλλων.         

«Μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσιν τὴν γῆν»

          Για το λόγο ότι επικρατεί η αντίληψη ότι ο πράος χάνει όλα του τα αγαθά, ο Χριστός μας βεβαιώνει για το αντίθετο. Αυτός που συγκρατείται, κατέχει σταθερά τα αγαθά, ενώ ο εγωιστής θα χάσει πιθανότατα όσα κληρονόμησε από τον πατέρα του, ακόμα και την ψυχή του.

«Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται»

Η δικαιοσύνη δεν χρησιμοποιείται ως έννοια γενικώς, αλλά ως έννοια αντίθετη της πλεονεξίας, επειδή στη συνέχεια θα μιλήσει για την ελεημοσύνη. Ο άνθρωπος δεν πρέπει να φοβάται ότι θα γίνει φτωχός αν είναι δίκαιος, γιατί όσοι μοιράζονται τα αγαθά τους, θα αποκτήσουν πολύ περισσότερα.

«Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται»

          Με τον μακαρισμό αυτό εκφράζεται η ανάγκη ελεημοσύνης με κάθε δυνατό τρόπο προς τους ανθρώπους και όχι μόνο με χρήματα, τονίζει ο Άγιος Χρυσόστομος.

 «Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται»         

Καθαρούς, σύμφωνα με το Χρυσόστομο, ονομάζει εκείνους που είναι γενικώς ενάρετοι με καθαρή συνείδηση ή εκείνους που οι ενέργειές τους είναι ευσεβείς.

«Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται»

         Με τον μακαρισμό αυτό έχει σκοπό να καταπολεμήσει τα μίση και τις έριδες και να συμφιλιωθούν όσοι φιλονικούν.

«Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν»

         Με τον όρο ‘δικαιοσύνη’ εννοείται η χριστιανική τελειότητα, σχολιάζει ο Χρυσόστομος. Μιλά για αυτούς που διώχθηκαν και τιμωρήθηκαν για την αφοσίωσή τους στο Χριστό.

«Μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσιν καὶ εἴπωσιν πᾶν πονηρὸν καθ' ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ· χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς»

          Εδώ ο Χριστός μιλά για όσους δέχονται κατάκριση και κακολογία από άλλους, όταν όμως πρόκειται για ψεύτικες κατηγορίες. Καθορίζει μεγάλη αμοιβή όχι μόνο για τη δίωξη και το θάνατο, αλλά και για την κακολογία. Κι αυτό, γιατί όταν κινδυνεύει κάποιος πολλοί τον στεφανώνουν, τον ανακηρύσσουν ήρωα, τον ενθαρρύνουν. Όταν τον κακολογούν όμως, η ενθάρρυνση σταματά και ο άνθρωπος λυγίζει, σημειώνει ο ιερός Χρυσόστομος.

ΝΕΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ (03/11/2019)

ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ

(95 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ)

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΜΑΣ ΣΕ ΚΑΡΤΕΡΑ

ΕΣΤΩ KAI ΧΑΡΙΝ ΓΟΥΣΤΟΥ.

ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2019, 11:30 π.μ.

Από το χθεσινό μας Κύκλο (20/10/2019)

ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ,  

        ΟΚΤΩΒΡΗΣ ΕΧΕΙ ΦΤΑΣΕΙ

ΚΙ Ο ΚΥΚΛΟΣ ΠΑΛΙ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ 

        ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΓΙΟΡΤΑΣΙ.

ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙΣ 

        ΜΗ ΧΑΝΕΙΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΣΙ ΤΟΥ ΠΑΧΝΙΣΤΗ  

       ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!!

 (ΚΥΡΙΑΚΗ 20/10/2019 , 11:30 πμ) 

"ΘΑΡΣΕΙΤΕ"

Επιμνημόσυνη δέηση για τον μακαριστό π. Ανάργυρο Σταματόπουλο

Η Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου πάντοτε μνημονεύει τους εργάτες του Ευαγγελίου που έδρασαν στην περιοχή μας.

Με πρωτοβουλία του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου κ. Ιερωνύμου, μετά τη Θεία Λειτουργία της Κυριακής 29 Σεπτεμβρίου στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Αχιλλίου στη Λάρισα, θα τελεστεί από τον Σεβασμιότατο επιμνημόσυνη δέηση για τον μακαριστό π. Ανάργυρο Σταματόπουλο, με την ευκαιρία της 25ης επετείου από την εκδημία του.

O μακαριστός π. Ανάργυρος Σταματόπουλος (1916-1994) υπήρξε επί τριακονταετία και πλέον προϊστάμενος της Αδελφότητας Θεολόγων «Η Ζωή». Πριν έρθει στη Λάρισα συμμετείχε ως Ιερέας και Πνευματικός στον απελευθερωτικό και εθνικό αγώνα της ΕΟΚΑ, πράγμα που έγινε αιτία να απελαθεί από την Κύπρο από τους Άγγλους κατακτητές, το 1955. Τη δεκαετία του 1960 υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου όπου και υπήρξε Πνευματικός πάρα πολλών Θεσσαλών και Λαρισαίων. Το 1968 αρνήθηκε την εκλογή του ως Μητροπολίτου Λαρίσης και Τυρνάβου, παραμένοντας πιστός στον όρκο της αφιερώσεώς του στην Αδελφότητα «Η Ζωή». Ιδιαίτερη ήταν η συμβολή του στη δραστηριότητα της Χριστιανικής Εστίας Λάρισας «Απόστολος Παύλος». 

 Τα Εκπαιδευτήρια Μαίρης Ν. Ράπτου εξέδωσαν το 2012 αφιερωματικό τόμο στη μνήμη του, που οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να τον προμηθευτούν από τα Εκπαιδευτήρια.